Podróż z psem samochodem. Jak jechać, żeby dojechać bez stresu

Dlaczego nie pies na tylnym siedzeniu bez zabezpieczenia

W zderzeniu przy 50 km/h pies ważący 20 kg zamienia się w pocisk z siłą odpowiadającą kilkuset kilogramom. Leci przez całe auto. Uderza w fotel kierowcy, w szybę przednią, w pasażera z przodu. Krzywdzi siebie i krzywdzi Ciebie.

Nie piszę tego, żeby Cię wystraszyć. Piszę, bo co tydzień widzę w mediach społecznościowych psy na kanapach aut, luzem. Wiele lat bez wypadku to nie dowód, że metoda jest bezpieczna. To przypadek.

Trzy sposoby bezpiecznego przewozu

1. Klatka transportowa (najlepsza opcja dla większości psów)

Solidna klatka, wypełniająca przestrzeń bagażnika, przypięta pasami do zaczepów w podłodze. Pies wewnątrz, legowisko, miska na wodę przypięta do ściany klatki.

Plusy: maksymalne bezpieczeństwo w zderzeniu, pies ma swoją „jamę", łatwiej zasypia, nie widzi migającego krajobrazu (co niektóre psy stresuje).

Minusy: zajmuje dużo miejsca, kosztuje (dobra klatka 500–1500 zł).

Używam takiej klatki przy własnych transportach. Pies jedzie w czymś, co jest de facto zaprojektowane jak strefa zgniotu w wersji mini.

2. Szelki samochodowe z pasem bezpieczeństwa

Specjalistyczne szelki (nie zwykłe spacerowe) z klipsem, który wkładasz do gniazda pasa bezpieczeństwa w aucie. Pies leży lub siedzi na kanapie, przypięty.

Plusy: tanie (100–300 zł), łatwe w użyciu, pies widzi przez szybę, co jest komfortowe dla tych, którym to pomaga.

Minusy: mniej bezpieczne niż klatka, przy mocnym zderzeniu szelki mogą uszkodzić psa (stąd ważne, żeby wybrać certyfikowane, z testami zderzeniowymi).

3. Barierka oddzielająca bagażnik od kabiny

Pies jedzie w bagażniku, barierka nie pozwala mu wylecieć do środka. Plus: pies ma więcej miejsca na leżenie. Minus: w mocnym zderzeniu nadal leci do przodu, barierka tylko ogranicza, nie eliminuje ryzyka.

Najlepsza konfiguracja: klatka w bagażniku plus barierka. Profesjonalny transport zwierząt Kraków używa właśnie tej konfiguracji.

Przed wyjazdem: przygotowanie psa

Kilka krótkich tras zanim dłuższa

Jeśli pies nigdy nie jechał autem dłużej niż 10 minut, nie zaczynaj od ośmiogodzinnej trasy nad morze. Zaplanuj dwie-trzy krótkie, piętnastominutowe wycieczki w kolejnych dniach. Później pół godziny. Później godzinę.

Cel: pies uczy się, że auto to nie kataklizm, a pobyt w klatce jest ok.

Karmienie

Pies z pełnym żołądkiem częściej rzyga w aucie. Ostatnie karmienie minimum 3 godziny przed wyjazdem. Woda bez ograniczeń.

Niektóre psy cierpią na chorobę lokomocyjną niezależnie od karmienia. Wtedy weterynarz może przepisać krople albo tabletkę (Cerenia, maropitan), która redukuje wymioty. To nie jest wstyd, to po prostu pomoc.

Długi spacer przed wyjazdem

Pies zmęczony fizycznie i węchowo (rozbudowany spacer z szukaniem) w aucie śpi. Pies niewyspacerowany kręci się w aucie nerwowo, popiskuje, nie może usiedzieć.

Co pakować na trasę

• Klatka lub szelki samochodowe (sprzęt bezpieczeństwa to nie opcja, tylko konieczność)
• Miska składana na wodę
• Butelka wody albo bidon
• Smycz i obroża (do wyprowadzenia na przerwie)
• Kocyk, na którym pies normalnie śpi
• Woreczki na odchody
• Ręcznik (na wypadek deszczu, błota, wymiotów)
• Apteczka podstawowa: bandaż, gaza, woda utleniona, numer do Twojego weterynarza
• Ulubiona zabawka (jedna, żeby uspokoić w klatce)
• Przy dłuższych trasach: pokarm w podzielonych porcjach

Kiedy robić przerwy

Zasada: co 2–3 godziny zatrzymujesz się na 15 minut. Pies wychodzi, sika, chodzi, pije, odpoczywa.

Wybór miejsca: parking przy stacji, nigdy pobocze autostrady. Smycz zapięta ZANIM otworzysz klatkę, w 100% przypadków. Nie ryzykuj „tylko tu się załatwi, nie będzie miał czasu uciec". Może go zabić pierwsze auto.

W upały: skróć interwał między przerwami do 1–1,5 godziny. Dolej wody częściej. Klimatyzacja w aucie na tyle, żeby pies nie dyszał.

Nigdy nie zostawiaj psa w aucie w upał, nawet na 5 minut, nawet z uchyloną szybą. W 25-stopniowy dzień temperatura w aucie dochodzi do 50°C w 10 minut. Pies umiera z przegrzania w kwadrans.

Choroba lokomocyjna: co robić

Około 15% psów cierpi na chorobę lokomocyjną. Młode psy częściej, dorosłe rzadziej (przyzwyczajają się).

Co pomaga:

• Wyjazd rano, kiedy pies jest wypoczęty
• Ostatnie karmienie 3-4 godziny wcześniej
• Klatka, nie szelki (pies nie widzi migającego okna)
• Częste przerwy
• Krople na chorobę lokomocyjną (Cerenia), przepisane przez weterynarza

Co nie pomaga:

• "Niech się przyzwyczai". Czasem działa, czasem nie. Lepsze metody: trening z krótkich tras.
• Ludzkie leki (Aviomarin). Szkodliwe dla psów. Nie dawaj.

Podróż zagraniczna

Dodaj do listy:

• Paszport psa z aktualną wścieklizną (obowiązkowe w UE)
• Chip (obowiązkowy)
• Test serologiczny na wściekliznę (niektóre kraje spoza UE)
• Świadectwo zdrowia od weterynarza (niektóre kraje)

Sprawdź wymogi kraju docelowego minimum 3 miesiące przed wyjazdem. Niektóre procedury (np. test serologiczny) muszą być zrobione długo wcześniej.

Transport do mojego hotelu

Jeśli nie masz jak podrzucić psa do Chatki (hotel dla psów Kraków lub dzienna opieka nad psami), odbieram. Wożę w dużej klatce transportowej, z krótką przerwą jeśli trasa dłuższa. Cena zależy od dystansu i godziny kursu (poranne i wieczorne szczytowe godziny droższe, bo dłużej jadę).

Wolę, żeby pies przyjeżdżał ze swoim opiekunem przy pierwszym pobycie. Zobaczymy się nawzajem, pies skojarzy miejsce z Twoim zapachem i spokojnym pożegnaniem. Transport robię chętnie dla stałych klientów i sytuacji, gdzie nie da się inaczej.

Podsumowanie

Bezpieczny transport to klatka albo certyfikowane szelki, przerwy co 2-3 godziny, woda zawsze dostępna, pies nigdy sam w aucie w upał. Cała reszta to rzeczy pomocnicze: preparaty, gadżety i zabawki, które ułatwiają pobyt, ale nie zastąpią zabezpieczenia.

Masz wątpliwości, jak spakować psa na dłuższą trasę? Zadzwoń. Sam jeżdżę dużo z psami, pogadamy. Jeśli wieziesz psa do mnie, sprawdź też wyprawkę psa do hotelu. Pisze Damian Basista, trener psów.